به گزارش پیام مهارت، این تجربه آزمایشی که روزهای هشتم و دهم دسامبر ۲۰۲۵ در دهانه انجام شد، شامل استفاده از مدلهای عصبی مولد برای تحلیل تصاویر با وضوح بالا و دادههای ارتفاعسنجی از مدارگرد شناسایی مریخ بود تا مسیر امنی برای حرکت «پرسیورنس» بدون نیاز به دخالت مستقیم انسان تعیین کند.
پیشتر این مسیرها بهصورت دستی توسط تیمی از برنامهریزهای زمینی طراحی میشد؛ فرایندی که به دلیل تأخیر ارتباطی میان زمین و مریخ (بیش از ۲۰ دقیقه) کند و پیچیده بود.
سیستم هوش مصنوعی به دادههای تصویری و اطلاعات نقشهبرداری وارد شده دسترسی پیدا کرد، موانع سطحی مانند سنگهای بزرگ، شیبهای خطرناک و تپههای شنی را شناسایی کرد و بر اساس آن نقاط مسیر را مشخص کرد تا کاوشگر بتواند بهصورت ایمن حرکت کند.
قبل از ارسال دستورات به مریخ، مهندسان فرمانهای تولیدشده از طریق یک کپی دیجیتال از «پرسیورنس» بررسی کردند و بیش از ۵۰۰ هزار متغیر تلمتری را برای سازگاری با نرمافزار پرواز کاوشگر آزمایش کردند. در نتیجه، این کاوشگر در دو حرکت آزمایشی مجموعاً حدود ۴۵۶ متر در سطح مریخ پیمود.
مسئولان ناسا این دستاورد را نمونهای از پیشرفت چشمگیر فناوریهای خودران دانستهاند که میتواند مدیریت مأموریتها را مؤثرتر کند، بهویژه در مناطقی که امکان کنترل بلادرنگ از زمین وجود ندارد. به گفته یکی از متخصصان رباتیک در استفاده از هوش مصنوعی میتواند ستونهای اصلی ناوبری خودکار در مریخ از دیدن موانع تا تعیین مسیر امن را سادهتر و سریعتر کند و حتی به شناسایی نقاط جالب علمی در تصاویر کاوشگر کمک کند.
این پیشرفت همچنین راه را برای مأموریتهای آینده هموار میکند، از جمله کاوشهای گستردهتر در سطح مریخ، ماه و دیگر اجرام فضایی با حداقل نیاز به برنامهریزی زمینی. مهندسان امیدوارند که فناوریهای مشابه در رباتها، هلیکوپترها و پهپادهای فضایی در مسیر مأموریتهای پیچیدهتر نیز به کار گرفته شود.
این رخداد نقطه عطفی در تاریخ اکتشافات فراسیارهای محسوب میشود و نشاندهنده نقش رو به رشد هوش مصنوعی در بهینهسازی عملیات رباتیک در محیطهای چالشبرانگیز است.
