به گزارش پیام مهارت، فرودگاههای آینده با استفاده از هوش مصنوعی، بیومتریک و اتوماسیون ظرفیت خود را افزایش میدهند، صفهای طولانی را حذف میکنند و فرآیندهای سنتی را به تجربهای بیوقفه، شخصیسازیشده و کارآمد تبدیل میکنند. در این چشمانداز، گذراندن مراحل ورود، بازرسی و سوارشدن صرفاً با تشخیص چهره بهعنوان «شناسه» انجام میشود، بهگونهای که مسافران نیازی به ارائه مدارک فیزیکی مانند پاسپورت یا بلیت چاپی نخواهند داشت.
یکی از نکات برجسته این تحلیل، توجه به ترکیب تجربه مشتری و فناوری مدرن است. در فرودگاههای آینده، علائم دیجیتال و سیستمهای راهنمایی میتوانند مسافر را به زبان موردنظر او راهنمایی کنند، فروشگاهها و خدمات فرودگاهی را متناسب با ترجیحات وی پیشنهاد دهند و اطلاعات دقیق از وضعیت پرواز و مسیر حرکت نمایش دهند.
در بخشهای عملیاتی، اتوماسیون «زیر بال» نیز تحول مییابد؛ از وسایل نقلیه خودران برای جابهجایی مسافران و بار گرفته تا رباتها برای بارگیری و خدمات پشتیبانی. این فناوریها میتوانند باعث افزایش کارایی، کاهش خطا و بهبود عملکرد در زمانبندی پروازها شوند.
تحلیل مکنزی همچنین به چالش افزایش تقاضای سفر هوایی اشاره دارد؛ جمعیت بیشتری در سراسر جهان توانایی سفر هوایی پیدا کردهاند و انتظار میرود تعداد حرکتهای هواپیما تا سالهای آینده بهطور قابل توجهی افزایش یابد؛ موضوعی که فرودگاهها را مجبور به بازنگری در طراحی و زیرساختهای خود میکند تا پاسخگوی این حجم ترافیک باشند.
علاوه بر فناوریهای دیجیتال، حملونقل هوایی پایدار نیز در مرکز توجه قرار دارد. فرودگاهها در تلاش هستند تا ردپای کربن خود را کاهش دهند، انرژی پاک تولید کنند و با زیرساختهای جدید خود را برای هواپیماها و وسایل نقلیه هوایی الکتریکی آماده کنند.
چشمانداز مککنزی از فرودگاههای فردا نه تنها بر تسریع و سادهسازی تجربه سفر تأکید دارد، بلکه نشان میدهد که چگونه ادغام فناوریهای هوشمند با عملیات روزمره میتواند به یک اکوسیستم فرودگاهی هوشمند، ایمن و سازگار با نیازهای جمعیت رو به رشد جهانی تبدیل شود.
این تحول ممکن است فرودگاههای آینده را از مکانهایی صرفاً برای جابجایی مسافر به محورهای خدمات شهری، تجاری و فناوریپایه تبدیل کند که تجربه سفر را از لحظه خروج از خانه تا ورود به مقصد بازتعریف میکند.
